บทที่ 112 กลับบ้าน

แสงไฟบริเวณระเบียงหน้ามุขสลัวราง ส่องสว่างพื้นที่เพียงครึ่งเดียว

ใบหน้าของชายหนุ่มซ่อนอยู่ในเงามืดกึ่งหนึ่ง เผยให้เห็นเพียงดวงตาคมกริบและคิ้วเข้มที่พาดเฉียงดุดัน เพียงแค่ปรายตามองก็ทำให้ผู้พบเห็นต้องขวัญผวา

พริมดาวก้าวถอยหลังโดยสัญชาตญาณ

ชลสิทธิ์สืบเท้าเข้าหา แต่ยิ่งเขาขยับเข้าใกล้ หญิงสาวก็ยิ่งถอยห...